Një grua është bërë personi i parë në Australi që është varrosur në një të ashtuquajtur “arkivol të gjallë”, të prodhuar nga materiale natyrore që shpërbëhen në tokë brenda pak javësh.
Carolyn, një grua në të 70-at, u varros më 4 shtator në një arkivol të krijuar nga miceli – rrjeti nëntokësor i kërpudhave – dhe fibra kërpi të ricikluara.
Sipas prodhuesit, materialet nga të cilat është bërë arkivoli mund të shpërbëhen në tokë brenda rreth 45 ditësh.
Arkivole të tilla janë përdorur më parë në vende të tjera, përfshirë Mbretërinë e Bashkuar, por ky ishte rasti i parë i raportuar në Australi.
“I përshtatet plotësisht asaj që ishte Carolyn”
Donald, bashkëshorti i Carolyn, tha se familja e konsideroi këtë mënyrë varrimi si diçka që përputhej me karakterin dhe lidhjen e saj me natyrën.
“Kjo është tamam Carolyn. Ajo ishte gjithmonë aty për t’i ndihmuar të tjerët”, tha ai.
“Na duket shumë në përputhje me atë që ajo ishte, që edhe pas vdekjes të mund të bëjë diçka për të tjerët dhe njëkohësisht t’i kthejë diçka natyrës.”
Vajza e saj, Erin, tha se nëna e saj kishte kaluar një jetë duke u shërbyer të tjerëve dhe ishte shumë e dashur në komunitetin ku jetonte.
“Është jashtëzakonisht domethënëse që ajo u bë personi i parë në Australi që u preh në këtë mënyrë. Në njëfarë forme, ajo vazhdon të japë edhe pas jetës së saj”, tha Erin.
Arkivoli rritet për vetëm shtatë ditë
“Arkivoli i gjallë” është zhvilluar nga Bob Hendrikx, themelues i kompanisë holandeze të bioteknologjisë Loop Biotech.
Ideja nisi disa vite më parë në Delft University of Technology në Holandë.
“Pesë vjet më parë kjo ekzistonte vetëm si ide në universitet”, tha Hendrikx.
“Të jesh tani në Sydney dhe të shohësh familjen e parë australiane që e zgjedh këtë mënyrë është diçka shumë e veçantë.”
Sipas tij, synimi është t’u ofrohet familjeve një alternativë tjetër për të lënë pas një ndikim sa më të vogël në mjedis.
“Shpresojmë që kjo t’u japë familjeve një mënyrë tjetër për të lënë diçka pozitive pas – një gjest të fundit që i kthen diçka edhe tokës”, tha ai.
Arkivoli prodhohet nga miceli dhe fibra kërpi të ripërdorura dhe, sipas kompanisë, duhen rreth shtatë ditë që ai të marrë formën përfundimtare.
Pjesa e brendshme mund të vishet me materiale natyrore si myshk, lesh ose pambuk organik.
Ceremonia u zhvillua në Blue Mountains
Ceremonia e lamtumirës për Carolyn u mbajt në Faulconbridge, ndërsa varrimi u zhvillua në varrezat Springwood, në rajonin Blue Mountains të Australisë.
Një mike e saj, Christine, tha se pamja e Carolyn e vendosur mbi një shtrat me myshk kishte qenë një përvojë e pazakontë, por qetësuese.
“Kur e pamë të shtrirë mbi myshk, dukej pothuajse si diçka nga një përrallë”, tha ajo.
“Na dha ndjesinë sikur ajo tashmë po bëhej pjesë e tokës.”
Varrimet “e gjelbra” po fitojnë popullaritet
Të ashtuquajturat varrime të gjelbra janë bërë më të njohura që nga vitet 1990, ndërsa gjithnjë e më shumë njerëz kërkojnë alternativa me ndikim më të vogël mjedisor.
Këto varrime zakonisht përdorin arkivole ose mbështjellëse të biodegradueshme dhe shmangin procedura të tilla si balsamimi.
Shpesh ato zhvillohen në zona të posaçme natyrore, si pyje apo livadhe, në vend të varrezave tradicionale.
Ideja është që procesi i varrimit të ketë sa më pak ndërhyrje artificiale dhe të lejojë trupin dhe materialet përreth të kthehen natyrshëm në tokë.
“Loop Living Cocoon”, siç quhet arkivoli i prodhuar nga kompania holandeze, ka një çmim prej disa mijëra paundësh në Mbretërinë e Bashkuar.
Në Australi, Hendrikx tha se çmimi përfundimtar varet nga kompanitë funerale, transporti, lokacioni dhe paketa e përgjithshme e shërbimit.
Po shfaqen edhe metoda të tjera alternative të varrimit
Arkivolet biodegraduese nuk janë e vetmja mënyrë alternative që po fiton vëmendje.
Në disa vende po përdoret gjithashtu metoda e njohur si “kremacion me ujë” ose hidrolizë alkaline.
Procesi përdor ujë, temperaturë të lartë dhe një solucion alkalin për të përshpejtuar shpërbërjen natyrore të trupit.
Në fund mbeten një lëng dhe kockat, të cilat mund të përpunohen më tej në një formë të ngjashme me hirin që u jepet familjarëve.
Mbështetësit e kësaj metode argumentojnë se ajo mund të ketë ndikim më të ulët mjedisor se kremacioni tradicional, pasi kërkon më pak energji dhe nuk prodhon të njëjtën sasi emisionesh nga djegia.
Megjithatë, metoda mbetet kontroverse dhe jo të gjithë e konsiderojnë një mënyrë të përshtatshme ose dinjitoze për trajtimin e të ndjerëve.
Një mënyrë e re për ta parë fundin e jetës
Rasti i Carolyn tregon se edhe industria funerale po ndryshon përballë shqetësimeve gjithnjë e më të mëdha për klimën dhe ndikimin mjedisor.
Nga arkivolet prej miceli deri te varrimet natyrore dhe hidroliza alkaline, familjet po kanë gjithnjë e më shumë alternativa ndaj arkivoleve tradicionale dhe kremacionit.
Për familjen e Carolyn, zgjedhja nuk kishte të bënte vetëm me teknologjinë apo mjedisin, por edhe me mënyrën se si dëshironin ta kujtonin atë.
Në vend të një arkivoli tradicional, ata zgjodhën një material që shpërbëhet dhe bëhet pjesë e tokës – një simbol që, sipas tyre, përputhej plotësisht me mënyrën se si ajo kishte jetuar. /GazetaExpress/