Futbollisti i Tottenhamit, Dejan Kulusevski, ka rrëfyer periudhën më të vështirë të karrierës së tij, duke zbuluar se një dëmtim i rëndë në gju e kishte bërë të mendonte edhe për tërheqjen përfundimtare nga futbolli. Reprezentuesi suedez qëndroi plot 526 ditë jashtë fushave, duke humbur të gjithë sezonin 2025/26 dhe disa nga momentet më të rëndësishme të historisë së fundit të klubit londinez.
Në një intervistë për faqen zyrtare të Tottenhamit, Kulusevski ka folur hapur për vuajtjet fizike dhe psikologjike që përjetoi gjatë rikuperimit, si dhe për momentin kur i tha nënës së tij se kishte frikë se nuk do të mund të luante më futboll.
Ish-futbollisti i Juventusit pësoi dëmtimin gjatë ndeshjes së fundit të sezonit 2024/25, pas një përplasjeje me mbrojtësin Marc Guéhi.
Ajo që fillimisht dukej si një goditje e zakonshme rezultoi të ishte një dëmtim serioz i kërcit të gjurit.
Dëmtimi që ia ndryshoi karrierën
Kulusevski kujton se në momentin e përplasjes nuk kishte ndier dhimbje aq të forta sa të mendonte se dëmtimi mund të ishte kaq i rëndë.
“Më kujtohet ajo ndeshje. Kisha bërë një nxehje shumë të mirë dhe më pas erdhi goditja, pas rreth dhjetë minutash”, tregoi suedezi.
“Kisha dhimbje, por jo aq të mëdha. Kam përjetuar edhe më keq. Megjithatë, ndieja se gjuri po lëvizte më shumë sesa duhej.”
Ekzaminimet mjekësore zbuluan se një pjesë e kërcit ishte shkëputur dhe kishte lëvizur në një zonë tjetër të artikulacionit.
“E kisha dëmtuar kërcin dhe një pjesë e tij ishte shkëputur, duke përfunduar në një pjesë tjetër të gjurit. Mjekët nuk mund ta riparonin thjesht atë dëmtim. Në ekzaminime dukej qartë se një pjesë e kërcit mungonte”, shpjegoi ai.
Ky dëmtim e detyroi futbollistin të kalonte një periudhë jashtëzakonisht të gjatë rehabilitimi, pa siguri të plotë se do të rikthehej në nivelin e mëparshëm.
Biseda me nënën: “Nuk besoj se mund të luaj më”
Përveç dhimbjeve fizike, Kulusevski u përball edhe me një barrë të rëndë emocionale.
Pasiguria rreth rikuperimit dhe frika për të ardhmen e karrierës ndikuan thellësisht në gjendjen e tij psikologjike.
Në një moment, ai vendosi t’ia tregonte nënës shqetësimin më të madh.
“U ula pranë nënës sime dhe i thashë: ‘Dëgjo, nuk besoj se kjo do të funksionojë’”, rrëfeu Kulusevski.
“Duhej ta përgatisja për atë që mund të ndodhte. I thashë: ‘Nuk besoj se mund të luaj më futboll’.”
Kjo ishte një nga periudhat më të vështira për 26-vjeçarin, i cili duhej të përballej me mundësinë që karriera e tij profesionale të përfundonte shumë më herët sesa kishte planifikuar.
Triumfi evropian që nuk mundi ta festonte
Dëmtimi bëri që Kulusevski të mungonte në një nga momentet më të rëndësishme të historisë moderne të Tottenhamit.
Në vitin 2025, klubi londinez fitoi Ligën e Evropës, duke mposhtur Manchester Unitedin në finale dhe duke i dhënë fund një pritjeje të gjatë për një trofe madhor.
Megjithatë, për futbollistin suedez, ajo mbrëmje ishte njëkohësisht e lumtur dhe jashtëzakonisht e dhimbshme.
“Ishte një nga ditët më të vështira të jetës sime”, pranoi ai.
“Ishte shumë bukur t’i shihja të gjithë të lumtur, por për mua ishte tepër e vështirë. Shkova atje me paterica dhe nuk mund të ecja.”
Kulusevski zbuloi se nuk kishte mundur as të ngjitej në podium për ta marrë medaljen.
“Nuk arrita as ta merrja medaljen, sepse sipërfaqja ishte shumë e rrëshqitshme dhe nuk mund të ngjitesha atje”, tregoi ai.
Edhe pse skuadra po festonte një sukses historik, suedezi ndihej i përjashtuar nga momenti që çdo futbollist ëndërron ta përjetojë në fushë.
“I shihja bashkëlojtarët duke festuar, ndërsa unë ndihesha i vetëm”
Pas finales së Ligës së Evropës, Kulusevski u detyrua të rikthehej në Barcelonë, ku po zhvillonte procesin e rikuperimit.
Gjendja fizike nuk ia lejonte të udhëtonte me avion së bashku me pjesën tjetër të skuadrës.
Ndërkohë, bashkëlojtarët po festonin triumfin me tifozët e Tottenhamit.
Për Kulusevskin, pamjet e festimeve ishin veçanërisht të vështira për t’u përballuar.
“U ktheva në Barcelonë dhe duhej të qëndroja atje, sepse nuk mund të udhëtoja me avionin e skuadrës”, rrëfeu ai.
“T’i shihja bashkëlojtarët duke festuar në autobus ishte ndoshta pjesa më e vështirë e gjithë kësaj përvoje, sepse në ato momente ndihesh jashtëzakonisht i vetëm.”
Sipas tij, dëmtimi nuk e kishte privuar vetëm nga futbolli, por edhe nga mundësia për të ndarë me shokët e skuadrës një nga arritjet më të mëdha të klubit.
Rikthimi pas 526 ditësh
Pas një procesi të gjatë rehabilitimi, Kulusevski më në fund arriti të rikthehej në fushë.
Ai regjistroi paraqitje të shkurtra kundër Coventryt dhe Chelseat, duke i dhënë fund një periudhe prej 526 ditësh pa futboll zyrtar.
Edhe pse minutat e para ishin të kufizuara, rikthimi përfaqësonte një fitore të madhe personale për suedezin.
Pas një dëmtimi që kishte vënë në dyshim vazhdimin e karrierës, ai tashmë ka mundësinë të rifitojë gradualisht ritmin dhe formën fizike.
Tottenhami pritet ta menaxhojë me kujdes aktivizimin e tij, për të shmangur rrezikun e një dëmtimi tjetër.
Crystal Palace, mundësia e radhës për të fituar minuta
Tottenhami do të përballet këtë fundjavë me Crystal Palace, në një ndeshje ku synon ta regjistrojë fitoren e tretë radhazi.
Për Kulusevskin, kjo përballje mund të jetë një tjetër mundësi për të fituar minuta dhe për t’u afruar gradualisht me formën optimale.
Objektivi i tij kryesor është të rikthehet në nivelin që e kishte bërë një nga futbollistët më të rëndësishëm të skuadrës londineze.
Megjithatë, pas një mungese kaq të gjatë, procesi i rikthimit kërkon durim dhe kujdes.
Historia e Dejan Kulusevskit tregon se sa e vështirë mund të jetë për një futbollist të përballet me një dëmtim që kërcënon karrierën. Pas 526 ditësh plot pasiguri, dhimbje dhe sakrifica, suedezi ka arritur të rikthehet në fushë. Tani sfida e tij është të lërë pas periudhën më të vështirë të jetës profesionale dhe të rifitojë vendin e tij te Tottenhami. /GazetaExpress/