**Morcheeba: Si lindi “The Sea”, kënga që i dha kthesë fatit të grupit, sipas Ross Godfrey dhe Skye Edwards**

**Ross Godfrey, këngëtar, kitarist, keyboardist, specialist i elektronikës, kujton:**

Pasi kishim përfunduar albumin tonë të parë dhe po prisnim ta publikonim, dëshironim të vazhdonim të shkruanim këngë të tjera, ndërsa frymëzimi ishte në kulm. Madje, ndërpreva darkën e Krishtlindjes në shtëpinë e xhaxhait tim në Brixton, Londër, për t’u kthyer menjëherë në studio. Punonim pa pushim deri në rraskapitje, aq sa unë flija nën tavolinën e miksimit, me kokën mbështetur në bas-drum, i cili shërbente si jastëk.

Një natë, në fillim të vitit 1996, unë dhe vëllai im, Paul, qëndruam zgjuar gjithë natën, duke pirë vodka dhe duke u përpjekur të shkruanim sa më shumë këngë. Pikërisht atëherë lindi pjesa më e madhe e albumit “Big Calm”. I treguam Skye Edwards progresionin e akordeve dhe disa tekste për “The Sea”, ndërsa ajo krijoi melodinë. Pasi albumi i parë u publikua, nisëm të bënim shumë shfaqje televizive dhe turne. Gjatë një koncerti në Concorde, Brighton, zbritëm në plazh. Aty ndjemë frymëzimin për të regjistruar “The Sea”. Paul dhe unë ishim rritur në Hythe, në bregdetin e Kentit, prandaj kishte një ndjenjë të fortë nostalgjie.

Regjistruam një version të papërpunuar të këngës dhe gradualisht e përmirësuam. Një natë tjetër, rreth orës 3 të mëngjesit, u ktheva në studio me disa miq që kishim marrë nga pub-i pas një “lock-in” dhe vendosa të regjistroj pjesën e kitarës me efektin “wah-wah”. Një ditë tjetër, sollëm një seksion violinistësh. Duke qenë se isha vetëm 20 vjeç dhe u shërbeja çaj, ata menduan se isha ndihmësi i studios. Kur kërkova një improvizim psikodelik, të ngjashëm me atë në fund të këngës “A Day in the Life” të Beatles, ata u shprehën: “Pse ky ‘djalë çaji’ na thotë çfarë të luajmë?” Paul gjeti disa “loops” për ritmin e baterisë dhe ne përdorëm një makinë kasetash Atari me dy inç për të bashkuar muzikën. Më pas, hyri Skye dhe këndoi.

Kënga “The Sea” ishte planifikuar të dilte si singël, por kompania diskografike humbi besimin te potenciali i saj, duke e lëshuar vetëm si “white label” për DJ-të. Megjithatë, jemi krenarë që “Big Calm” u bë një album shumë i suksesshëm, edhe pse pa ndonjë hit të shpallur. Ai qëndroi një vit në Top 40 dhe më pas u certifikua dyfish platin, megjithëse ende konsideroheshim një grup “underground”. Më pas, emisioni i hershëm i “reality TV” në Channel 4, “Shipwrecked”, përdori “The Sea” si këngën kryesore. Që atëherë, ajo është bërë kënga jonë më e njohur dhe më e preferuar për t’u luajtur live.

**Skye Edwards, vokaliste, rrëfen:**

Mikesha ime më e mirë, Julie, punonte në një dyqan rrobash. Një kurier që sillte paketa e ftoi atë në një festë. Ajo më tha të shkoja, duke i thënë: “Nuk dua të mbetem vetëm me këtë djalë të rastësishëm në një festë në Greenwich.” Kur mbërrita në orën 23:00, nuk kishte askënd tjetër përveç Ross-it, i cili kishte veshur një xhaketë të bukur xhins dhe mbante një bisht kali, si dhe mikut të tij, Justin. Mora numrin e Justinit, sepse ishte shumë tërheqës, dhe numrin e Ross-it, pasi doja t’i shisja baterinë time, duke qenë se ishte e pakuptimtë të luaja në apartamentin tim të vogël. Doli se Morcheeba po kërkonte një këngëtare, dhe Justini i tha Ross-it se unë mund të këndoja. Pas koncertit tim të parë me ta, dikush më vodhi makinën ku kisha lënë paratë e ndihmës sociale në ndarjen e dorëzave, por gjithçka u zgjidh më pas.

Kur shkonim në studio, Ross zakonisht luante këngën me kitarë akustike dhe unë këndoja bashkë me të, ndërsa Paul diskutonte tekstet që kishte shkruar. Për mua, “The Sea” gjithmonë ka pasur një ndikim të fuqishëm, dhe tani sa herë e interpretojmë, u kërkoj spektatorëve të mbyllin sytë dhe të imagjinojnë veten në plazh. Ironikisht, u rrita në vitet ’80 me filma si “Jaws”, prandaj gjithmonë kisha frikë nga uji. Por në vitin 2019, një kurs “free-diving” në Tajlandë ndryshoi marrëdhënien time me të. Tani mund të zhys fytyrën nën ujë, të mbaj frymën dhe të mos kem frikë nga ajo që fshihet në thellësi.

Kënga na ka çuar nëpër botë, në vende të mrekullueshme: shpesh na kërkohet të interpretojmë në festivale pranë detit ose liqeneve. Gary Clark nga grupi “Danny Wilson” njëherë më tha: “E ke kapur thelbin shumë mirë. Unë po mendoj të shkruaj një këngë për një pemë.”