Mënyra se si një person performon në disa ushtrime të thjeshta fizike mund të japë të dhëna të rëndësishme për shëndetin e tij dhe madje të lidhet me rrezikun e vdekjes së parakohshme, sipas një studimi të ri.
Studiuesit kanë zbuluar se aftësia e të moshuarve për të kryer ushtrime të tilla si ngritja nga karrigia, qëndrimi në një këmbë apo përkulja e bicepsit mund të japë një pasqyrë të vlefshme për gjendjen e përgjithshme fizike.
Në studim u analizuan gjithsej shtatë teste që matin forcën, ekuilibrin, fleksibilitetin, shkathtësinë dhe kapacitetin fizik.
Ekspertët nga Tajvani zbuluan se personat që arrinin rezultatet më të mira në këto teste kishin dukshëm më pak gjasa të vdisnin gjatë periudhës së ndjekjes sesa ata me rezultatet më të dobëta.
Studimi, i publikuar në revistën shkencore “JAMA Network Open”, përfshiu 13,423 persona në Tajvan, me moshë mesatare rreth 73 vjeç. Afërsisht dy të tretat e pjesëmarrësve ishin gra.
Studiuesit analizuan lidhjen mes aftësisë fizike dhe vdekshmërisë nga të gjitha shkaqet.
Cilat ishin shtatë testet?
Gjendja fizike e pjesëmarrësve u vlerësua përmes disa ushtrimeve relativisht të thjeshta.
Kapaciteti i zemrës dhe mushkërive u mat duke numëruar sa hapa mund të kryente secili person në vend gjatë dy minutave.
Forca muskulore u testua në dy mënyra: përmes numrit të përkuljeve të bicepsit që mund të realizoheshin brenda 30 sekondave dhe numrit të herëve që personi mund të ngrihej dhe të ulej nga një karrige gjatë së njëjtës periudhë.
Fleksibiliteti u vlerësua duke matur sa larg mund të arrinin pjesëmarrësit me duar pas shpinës, si dhe sa afër gishtave të këmbëve mund të arrinin gjatë qëndrimit ulur.
Për ekuilibrin, studiuesit matën sa gjatë mund të qëndronte një person në një këmbë.
Ndërsa për shkathtësinë dhe lëvizshmërinë, pjesëmarrësve iu kërkua të ngriheshin nga karrigia, të ecnin rreth 2.4 metra, të ktheheshin dhe të uleshin sërish. Koha e nevojshme për përfundimin e ushtrimit u regjistrua.
Testi i karriges rezultoi veçanërisht domethënës
Një nga rezultatet më interesante lidhej me testin e ngritjes nga karrigia dhe ecjes.
Personat që e përfundonin më shpejt ushtrimin e ngritjes nga karrigia, ecjes rreth 2.4 metra dhe kthimit në vend kishin deri në 59 për qind rrezik më të ulët për të vdekur gjatë periudhës shtatëvjeçare të studimit.
Te gratë, studiuesit vunë re se rreziku fillonte të rritej kur përfundimi i testit kërkonte më shumë se rreth shtatë deri në tetë sekonda.
Edhe aftësia për të qëndruar në një këmbë rezultoi e rëndësishme. Pjesëmarrësit me performancën më të mirë në këtë test kishin rreth 50 për qind rrezik më të ulët të vdekjes.
Ata që realizonin numrin më të madh të ngritjeve dhe uljeve nga karrigia brenda 30 sekondave kishin rreth 45 për qind rrezik më të ulët.
Megjithatë, te burrat përfitimet dukej se stabilizoheshin pas afërsisht 15 përsëritjeve.
Ndërkohë, personat me rezultatet më të mira në testin dyminutësh të hapave kishin rreth 42 për qind rrezik më të ulët.
Kur studiuesit kombinuan rezultatet e të shtatë testeve në një vlerësim të vetëm, grupi me gjendjen më të mirë fizike kishte rreth 61 për qind rrezik më të ulët të vdekjes gjatë shtatë viteve, krahasuar me grupin me nivelin më të dobët fizik.
Pse kanë rëndësi këto teste?
Sipas autorëve, rezultatet sugjerojnë se aftësia fizike përbën një tregues të rëndësishëm të shëndetit dhe mund të jetë e dobishme që vlerësime të tilla të bëhen më shpesh te personat e moshuar.
Ekuilibri i mirë, këmbët e forta dhe aftësia për të lëvizur me shpejtësi mund të ndihmojnë në uljen e rrezikut të rrëzimeve.
Kjo është veçanërisht e rëndësishme për të moshuarit, tek të cilët rrëzimet mund të shkaktojnë fraktura serioze, shtrime në spital dhe komplikime të tjera.
Studiuesit sugjerojnë gjithashtu se personat që performojnë mirë në testin e qëndrimit në një këmbë dhe në ushtrimin e ecjes mund të kenë kontroll më të mirë neuromuskular, pra një koordinim më efikas mes trurit, nervave dhe muskujve.
Personat që vdiqën gjatë periudhës së studimit kishin gjithashtu më shumë gjasa të ishin më të moshuar, më pak aktivë fizikisht dhe të kishin probleme të tjera shëndetësore.
Për këtë arsye, studiuesit theksojnë se testet nuk duhet të interpretohen si një “parashikim” i drejtpërdrejtë i jetëgjatësisë, por si tregues të rëndësishëm të gjendjes së përgjithshme fizike.
Aktiviteti i rregullt fizik vazhdon të konsiderohet një nga faktorët më të rëndësishëm për ruajtjen e shëndetit, pasi një mënyrë jetese sedentare lidhet me rrezik më të lartë për obezitet, sëmundje të zemrës, diabet të tipit 2 dhe disa lloje të kancerit. /GazetaExpress/