Një ekip kërkimor që po studion një formacion në formë anijeje në lindje të Turqisë pretendon se skanimet e reja me radar kanë zbuluar nën tokë një strukturë të madhe dhe të organizuar, e cila, sipas tyre, mund të mos jetë thjesht një formacion natyror.
Grupi privat “Noah’s Ark Scans” publikoi një raport paraprak mbi kërkimet në Formacionin Durupınar, në provincën Ağrı të Turqisë, duke pretenduar se brenda kodrës rreth 157 metra të gjatë ndodhet një objekt me tipare që mund të jenë krijuar nga njeriu.
Formacioni ka tërhequr prej dekadash vëmendjen e studiuesve dhe entuziastëve për shkak të formës së tij të ngjashme me një anije dhe vendndodhjes pranë maleve të Araratit, zonë që lidhet tradicionalisht me rrëfimin biblik të Arkës së Noes.
Skanime me teknologji të avancuar
Skanimet u kryen nga inxhinieri Dr Khosrow Bakhtar, i cili ka punuar për dekada në zhvillimin e sistemeve të zbulimit për agjenci amerikane të mbrojtjes.
Ai përdori një sistem të quajtur “BakhtarRadar”, teknologji e zhvilluar fillimisht për identifikimin e tuneleve të varrosura dhe strukturave të fshehura.
Qëllimi ishte të përcaktohej nëse masa nën Formacionin Durupınar përbëhej vetëm nga shkëmbinj natyrorë apo nëse përmbante elemente të organizuara strukturore.
Sipas raportit të ekipit, skanimet kanë treguar tipare që ata i interpretojnë si korridore, dhoma dhe hapësira të ndara brenda objektit.
“Çfarëdo që ndodhet nën sipërfaqe, është diçka e jashtëzakonshme”, tha Bakhtar.
“Në 40 vjet punë nuk kam parë diçka të tillë. Mund të jetë një anije, mund të jetë diçka tjetër. Ajo që mund të them nga radari është se duket e organizuar dhe strukturore.”
Megjithatë, këto interpretime ende nuk përbëjnë provë se objekti është Arka e Noes.
Struktura të rregullta nën tokë
Sipas Bakhtar, pamjet e radarit nuk ngjajnë me një masë të zakonshme shkëmbore apo me një kodër të formuar thjesht nga procese natyrore.
Ekipi pretendon se ka identifikuar linja të përsëritura, kënde të rregullta, hapësira të hapura, korridore dhe dhoma që shtrihen përgjatë formacionit.
Teknologjia e përdorur është projektuar për të filtruar formacionet e zakonshme gjeologjike dhe për të nxjerrë në pah boshllëqet, strukturat dhe materialet e ndryshme nën tokë.
“Terreni natyror nuk organizohet vetvetiu në korridore, dhoma dhe kalime”, deklaroi Bakhtar.
Megjithatë, interpretimi i të dhënave të radarit kërkon verifikim të mëtejshëm përmes analizave fizike dhe laboratorike.
Shpimet kanë nisur
Një studim i mëparshëm me radar, i kryer në vitin 2019, kishte zbuluar anomali lineare dhe këndore që ekipi i interpretoi si mure të mundshme, korridore apo ndarje të brendshme.
Në fund të shtatorit 2026 nisën edhe shpimet për marrjen e mostrave, nën drejtimin e një programi kërkimor të drejtuar nga një universitet turk.
Sipas ekipit, shpimet e para kanë hasur një shtresë shumë të fortë rreth 3.5 deri në 4.5 metra nën sipërfaqe.
Mostrat janë dërguar në laboratorë të jashtëm për analiza të mëtejshme.
Një nga pyetjet kryesore është nëse materiali organik i gjetur në mostra mund të përmbajë gjurmë druri të dekompozuar.
Skanimi i plotë pritet të përfundojë në nëntor 2026, ndërsa rezultatet laboratorike do të publikohen më vonë.
Hapi tjetër: kërkimi për ADN të kafshëve
Ekipi kërkimor thotë se një nga fazat e ardhshme mund të jetë kërkimi për gjurmë të ADN-së së lashtë të kafshëve brenda strukturës.
Sipas rrëfimit biblik në Librin e Zanafillës, Noe mori në arkë çifte kafshësh për t’i shpëtuar nga përmbytja e madhe.
“Noah’s Ark Scans” thotë se është në bisedime me shkencëtarë të specializuar në rikuperimin dhe rindërtimin e ADN-së së lashtë nga mbetje të degraduara, si kocka, dhëmbë apo materiale të tjera të ruajtura nën tokë për mijëra vjet.
Andrew Jones, nënkryetar i Noah’s Ark Research Project dhe themelues i Noah’s Ark Scans, tha se qëllimi tani është të gjendet një provë biologjike që mund të lidhet me funksionin e strukturës.
“Sfida është të vërtetojmë nëse kjo është vërtet anija që, sipas rrëfimit biblik, ruajti jetën gjatë një përmbytjeje katastrofike. Kjo nuk do të provohet vetëm me një tjetër skanim”, deklaroi ai.
Pretendimi mbetet i paprovuar
Megjithëse rezultatet janë prezantuar si shumë premtuese nga ekipi i përfshirë në projekt, ato ende nuk dëshmojnë se Formacioni Durupınar është Arka e Noes.
Për të arritur në një përfundim të tillë do të nevojiteshin analiza të pavarura, datim i materialeve, prova arkeologjike dhe verifikim nga ekspertë të tjerë jashtë projektit.
Për momentin, skanimet kanë shtuar një tjetër kapitull në misterin e një prej formacioneve më të diskutuara në rajonin e Araratit, por pyetja nëse bëhet fjalë për një strukturë të lashtë të ndërtuar nga njeriu – dhe aq më tepër për Arkën biblike të Noes – mbetet ende e hapur. /GazetaExpress/