Shefi i Asambleistëve të Lidhjes Demokratike të Kosovës në Komunën e Prishtinës, Egzon Pacolli, ka mbështetur qëndrimet e gjashtë deputetëve të LDK-së, të cilët u pozicionuan kundër marrëveshjes me Lëvizjen Vetëvendosje të Albin Kurtit.
Pacolli ka shkruar se Kryesia e LDK-së nuk mund t’ua imponojë vendimet deputetëve, të cilët së bashku kanë marrë mbi 230 mijë vota.
Tutje, ai ka kritikuar edhe mbledhjen e Kryesisë para mbledhjes së Grupit Parlamentar, duke theksuar se deputetët janë ata që kanë të drejtë vote në Kuvendin e Kosovës.
Pacolli shkruan:
10 anëtarë të Kryesisë, të cilët nuk janë deputetë dhe që kanë kandiduar për deputet në zgjedhjet e fundit, kanë marrë së bashku 81 mijë vota.
Ndërsa 6 deputetët kanë së bashku mbi 230 mijë vota.
Këto janë shifra që duhet të na bëjnë të reflektojmë.
Por përtej shifrave, është edhe një çështje parimi: Kryesia nuk mund t’ua imponojë vendimet deputetëve të zgjedhur nga qytetarët.
Madje, vendimet e një Kryesie të formuar në kundërshtim me Statutin as nuk mund të imponohen, as të diskutohen si të ishin vendime të rregullta, e aq më pak të “respektohen”.
Nëse synimi ishte të diskutohej qëndrimi i deputetëve, pse fillimisht nuk u thirr mbledhja e Grupit Parlamentar, por mbledhja e Kryesisë?
Pse u zgjodh Kryesia para Grupit Parlamentar?
Sepse krijimi i opinionit publik dhe vendosja e deputetëve nën presion nuk është demokraci e brendshme. Është përpjekje për t’i kërcënuar politikisht përfaqësuesit e qytetarëve.
Deputetët nuk janë të emëruar nga Kryesia. Janë të zgjedhur nga populli.
LDK-ja nuk mund të funksionojë me imponim, presion dhe nënshtrim.