Producenti dhe muzikanti amerikan Jack Antonoff, i njohur për bashkëpunimet me Taylor Swift, Lana Del Rey, Lorde dhe Sabrina Carpenter, ka folur hapur për humbjen e motrës, ndjenjën e fajit që e ka shoqëruar ndër vite dhe fundin e martesës me aktoren Margaret Qualley. Në një intervistë gjatë turneut me grupin Bleachers, ai shpjegon pse vazhdon t’i interpretojë këngët e dashurisë që ia kishte kushtuar ish-bashkëshortes dhe përse nuk dëshiron ta rishkruajë të kaluarën.
Jack Antonoff ndodhet në mes të turneut amerikan me grupin e tij Bleachers. I ulur në restorantin e një hoteli në Denver, muzikanti dhe producenti flet për mënyrën se si publiku përpiqet vazhdimisht ta kuptojë personalitetin dhe punën e tij.
“Ekziston një nevojë e jashtëzakonshme për të më kuptuar. Nuk e di nga vjen kjo, sepse unë vazhdimisht i shpjegoj të gjitha”, thotë ai.
Në njërën anë, Antonoff është një nga producentët më të kërkuar të muzikës pop. Në anën tjetër, ai vazhdon të krijojë këngë thellësisht personale me grupin Bleachers, ku trajton humbjen, dashurinë, ankthin dhe përvojat e jetës së tij.
Për të, këto dy anë të karrierës janë po aq të rëndësishme.
Nga suksesi me Fun te krijimi i Bleachers
Përpara se të krijonte Bleachers, Antonoff ishte kitarist i grupit pop-rock Fun, i cili arriti sukses të jashtëzakonshëm me këngën We Are Young në vitin 2011.
Kënga, në krijimin e së cilës kishte marrë pjesë edhe ai, shiti dhjetë milionë kopje vetëm në Shtetet e Bashkuara.
Megjithatë, Antonoff pranon se nuk ishte i lumtur me atë përvojë.
“E urreja, sepse nuk isha drejtuesi i grupit, ato nuk ishin fjalët e mia dhe unë kisha nevojë të shkruaja një këngë që, nëse do të vdisja nesër, do të tregonte historinë e jetës sime”, rrëfen ai.
Kjo dëshirë për t’u shprehur pa kufizime e shtyu të krijonte Bleachers.
Antonoff këmbënguli që kënga I Wanna Get Better të publikohej si kënga e parë e grupit, sepse dëshironte që publiku ta kuptonte menjëherë natyrën personale të muzikës së tij.
Në këngë, ai shpreh dhimbjen dhe gjendjen e rënduar emocionale pas vdekjes së motrës së tij më të vogël, e cila humbi jetën në moshën 13-vjeçare nga një tumor në tru.
Kjo ngjarje ndikoi thellësisht në jetën dhe krijimtarinë e Antonoffit.
Edhe titujt e këngëve të mëvonshme të Bleachers, si Everybody Lost Somebody, Stop Making This Hurt, I Can’t Believe You’re Gone dhe We Should Talk, pasqyrojnë prirjen e tij për të trajtuar përvojat personale.
Fëmijëria, muzika dhe humbja që ia ndryshoi jetën
Albumi më i ri i Bleachers, Everyone for Ten Minutes, rikthehet te vitet e hershme të Antonoffit.
Në disa këngë, ai kujton periudhën kur ishte adoleshent dhe udhëtonte nëpër Shtetet e Bashkuara me furgonin e prindërve, duke dhënë koncerte në ambiente të vogla me grupin emo Outline.
Sipas tij, ajo periudhë ishte e mbushur me përvoja të rrezikshme.
“Ishim adoleshentë në një furgon, pinim shumë, përdornim marihuanë dhe substanca psikodelike. Njëherë tymosëm diçka që mendonim se ishte hashash, por doli të ishte opium i zi. Habitem që mbijetuam”, thotë ai duke qeshur.
Antonoff shpjegon se prindërit e lejuan të udhëtonte në atë mënyrë edhe për shkak të sëmundjes së rëndë të motrës së tij.
Sipas muzikantit, kur një familje përballet me një situatë kaq serioze, shqetësimet e zakonshme marrin një rëndësi krejt tjetër.
“Kur në jetën tënde ndodh diçka vërtet serioze dhe ekzistenciale, fillon të shqetësohesh më pak për gjëra si një gjobë parkimi apo notat në shkollë”, shpjegon ai.
Ndjenja e fajit pas vdekjes së motrës
Antonoff pranon se humbja e motrës ka ndikuar jo vetëm në muzikën e tij, por edhe në mënyrën se si e jeton jetën.
Ai flet për atë që e quan “faji i të mbijetuarit”, një ndjenjë që e shtyn të punojë vazhdimisht dhe të mos humbasë asnjë mundësi.
Muzikanti thotë se ndonjëherë ndihet sikur duhet ta shfrytëzojë çdo moment, pikërisht sepse dikush që e donte nuk pati mundësinë të jetonte gjatë.
Megjithatë, ai është i vetëdijshëm se kjo mënyrë të menduari mund të kthehet në një burim ankthi.
“Ekziston një dallim mes shfrytëzimit të momentit me gëzim dhe një jete të drejtuar nga ankthi”, shpjegon Antonoff.
Pavarësisht suksesit, ai vazhdon të përpiqet të kuptojë ndikimin që kjo humbje ka pasur në vendimet dhe ambiciet e tij.
Bashkëpunimi me Taylor Swift dhe ngritja në majat e muzikës pop
Rreth kohës kur themeloi Bleachers, Antonoff u njoh me Taylor Swift gjatë një ceremonie çmimesh.
Të dy zbuluan se kishin një pasion të përbashkët për muzikën sintetike të viteve ’80, veçanërisht për dyshen britanike Yazoo.
Nga kjo njohje lindi një bashkëpunim krijues që do ta ndryshonte karrierën e Antonoffit.
Ai ka punuar në 11 albume të Taylor Swift, ndërsa lista e artistëve me të cilët ka bashkëpunuar përfshin edhe Sabrina Carpenter, Lorde, Lana Del Rey, St. Vincent, Kendrick Lamar dhe Gracie Abrams.
Megjithatë, ai kundërshton idenë se puna si producent është më e rëndësishme sesa krijimtaria me Bleachers.
“Mendoj se jam pjesë e një grupi shumë të vogël njerëzish që i bëjnë vërtet të dyja”, thotë ai.
Sipas Antonoffit, të jesh producent do të thotë të kujdesesh thellësisht për krijimtarinë e dikujt tjetër, ndërsa të jesh artist kërkon një dëshirë personale për të shkruar dhe interpretuar këngët e tua.
Nuk dëshiron që publiku ta dijë çdo sekret të muzikës
Pavarësisht suksesit të tij, Antonoff thotë se puna si producent shpesh keqkuptohet.
Ai kundërshton perceptimin se thjesht shkruan këngë dhe ua dorëzon artistëve të famshëm.
“Një nga keqkuptimet më të mëdha për mënyrën se si funksionon bota ime është ideja se unë shkruaj këngë dhe pastaj ia jap një ylli të muzikës pop. Nuk e kam bërë këtë asnjëherë në jetën time”, deklaron ai.
Megjithatë, nuk dëshiron të shpjegojë hollësisht procesin e tij krijues.
Sipas tij, interneti është mbushur me njerëz që përpiqen të shpjegojnë çdo gjë, duke ia hequr publikut mundësinë për të imagjinuar.
“Je vazhdimisht në telefon dhe dikush po të shpjegon diçka. Është një vërshim informacioni që po e shkatërron imagjinatën e njerëzve”, thotë ai.
Antonoff dëshiron që muzika ta ruajë një pjesë të misterit të saj.
Miqësia me Bruce Springsteen dhe bashkëpunimi me Kendrick Lamar
Karriera e Antonoffit e ka afruar me disa nga emrat më të mëdhenj të muzikës.
Ai tregon se bashkëpunimi me Kendrick Lamar në albumin GNX, fitues të disa çmimeve Grammy, nisi pothuajse rastësisht.
Sipas tij, kishte shkuar në studio për të vizituar një mik dhe më pas kishte mbetur i përfshirë në procesin krijues.
Ndërkohë, Bruce Springsteen është jo vetëm një nga ndikimet e tij më të mëdha muzikore, por edhe mik, bashkëpunëtor dhe mentor.
Antonoff kujton një nga këshillat më të rëndësishme që ka marrë prej tij:
“Mos jeto brenda ëndrrës. Lëre ëndrrën të jetojë brenda teje.”
Megjithëse punon me artistët më të njohur të industrisë, Antonoff vazhdon të ruajë pamjen dhe qëndrimin e një muzikanti alternativ.
Me flokë të shkurtër, pantallona të konsumuara dhe bluza të grupeve si Sonic Youth, ai shpesh duket më shumë si një muzikant i skenës së pavarur sesa një producent i suksesshëm i muzikës pop.
Përplasja me Live Nation për çmimet e biletave
Antonoff nuk heziton t’i shprehë publikisht pakënaqësitë e tij ndaj industrisë muzikore.
Një nga çështjet për të cilat ka folur më ashpër është çmimi i biletave të koncerteve.
Ai është përfshirë në një debat me kompaninë Live Nation, duke kundërshtuar mënyrën se si funksionon shitja e biletave.
Antonoff thotë se biletat për koncertet e Bleachers mbahen me çmimet më të ulëta të mundshme.
Sipas tij, kompanitë e mëdha nuk e kuptojnë se problemi nuk zgjidhet përmes takimeve me përfaqësuesit e artistëve.
Ai kritikon një sistem ku njerëzit me shumë para mund të blejnë pothuajse çdo biletë që dëshirojnë, ndërsa të tjerët përballen me procese të vështira dhe zhgënjyese në internet.
Për Antonoffin, koncertet janë një përvojë e veçantë që nuk duhet të shndërrohet vetëm në një mundësi për fitim financiar.
Qëndrimi për Palestinën dhe kritikat ndaj Ed Sheeran
Antonoff ka folur gjithashtu për reagimet negative që ka marrë në rrjetet sociale për shkak të qëndrimit të tij publik ndaj Palestinës.
Muzikanti, i cili është hebre, ka përdorur shprehjen “Free Palestine” gjatë koncerteve të Bleachers.
Ai thotë se këtë mesazh e kishte përdorur edhe përpara polemikave të fundit që përfshinë Ed Sheeran dhe Macklemore.
Sipas Antonoffit, kërkesa për lirinë e Palestinës është një qëndrim njerëzor dhe nuk duhet të konsiderohet automatikisht diçka e diskutueshme.
Ai kritikoi edhe ndikimin që, sipas tij, organizatorët dhe biznesmenët e fuqishëm mund të ushtrojnë mbi artistët.
Duke komentuar rastin e Ed Sheeran, Antonoff tha se këngëtari kishte humbur një mundësi për të dhënë një mesazh të fortë.
Sipas tij, një alternativë do të kishte qenë anulimi i turneut dhe organizimi i koncerteve falas jashtë ambienteve, duke mbledhur para për kauza humanitare.
Antonoff beson se artistët duhet të jenë të gatshëm të mbrojnë qëndrimet e tyre edhe kur përballen me presion ekonomik.
Suksesi i Bleachers dhe fama që vjen nga bashkëpunimet
Megjithëse Bleachers nuk ka arritur ndonjë hit të madh që të dominojë tregun ndërkombëtar, grupi ka ndërtuar një audiencë besnike.
Albumet e tij kanë pasur shitje të qëndrueshme, ndërsa koncertet tërheqin mijëra njerëz.
Grupi ka arritur të mbushë edhe Madison Square Garden, një nga arenat më të njohura të koncerteve në Shtetet e Bashkuara.
Antonoff këmbëngul se publiku nuk vjen për të parë “grupin e producentit të Taylor Swift”, por për muzikën e Bleachers.
Megjithatë, ai është i vetëdijshëm se bashkëpunimet me artistë shumë të famshëm kanë ndikuar në njohjen e tij publike.
Një shembull ishte martesa e tij me aktoren Margaret Qualley në vitin 2023, kur ceremonia tërhoqi një numër të madh fansash dhe fotografësh, pjesërisht për shkak të pranisë së Taylor Swift.
Fundi i martesës dhe këngët që vazhdon t’i interpretojë
Jeta personale e Antonoffit është kthyer së fundmi në temë të mediave rozë.
Fillimisht, vëmendje tërhoqi libri autobiografik Famesick i ish-partneres së tij Lena Dunham.
Në libër sugjerohej se një nga arsyet e problemeve në marrëdhënien e tyre kishte qenë përkushtimi i madh i Antonoffit ndaj punës me Lorde në albumin e saj të dytë.
Më pas, lajmi për përfundimin e martesës me Margaret Qualley shkaktoi një tjetër valë diskutimesh.
Ndarja ishte veçanërisht befasuese, pasi Bleachers kishte publikuar vetëm disa javë më parë një album me këngë që shprehnin dashurinë për Qualley dhe martesën.
Njëra prej tyre, You and Forever, shoqërohej madje me një videoklip ku shfaqej vetë çifti.
Tani Antonoff ndodhet në turne dhe vazhdon t’i interpretojë këngët që ia kishte kushtuar një marrëdhënieje që tashmë ka përfunduar.
“Nuk dua ta rishkruaj të kaluarën”
I pyetur se si ndihet kur këndon për dashurinë dhe martesën pas ndarjes, Antonoff pranon se kjo ishte një nga çështjet për të cilat ishte shqetësuar më shumë.
Ai kishte menduar seriozisht nëse duhej t’i largonte këngët nga repertori i koncerteve.
Megjithatë, në fund vendosi të mos ndryshonte asgjë.
Sipas tij, marrëveshja e pashkruar me publikun është që të jetë i sinqertë për ndjenjat e tij, edhe nëse më vonë rrethanat ndryshojnë.
“Marrëveshja që kam bërë me publikun është se do t’ju tregoj sinqerisht si ndihem dhe do ta pranoj rrezikun që një ditë të më duhet t’u qëndroj atyre fjalëve përgjithmonë”, thotë ai.
Antonoff e pranon se interpretimi i këngëve të dashurisë pas ndarjes mund të sjellë dhimbje, por beson se ka edhe diçka të bukur në këtë përvojë.
“Çdokush mund ta kuptojë trishtimin dhe dhimbjen e madhe, por aty ekziston edhe një forcë e jashtëzakonshme”, shpjegon ai.
Për muzikantin, koncertet janë bërë një hapësirë ku ai dhe publiku mund t’i përjetojnë së bashku emocionet që këngët përfaqësonin dikur dhe kuptimin që kanë marrë tani.
“Nuk e rishkruaj të kaluarën. Nuk më vjen turp për gjërat që kam thënë”, deklaron Antonoff.
Ai beson se nuk do të ishte i sinqertë me veten nëse do të pretendonte se momentet e lumtura të marrëdhënies nuk kanë ekzistuar vetëm sepse ajo përfundoi.
“Jeta ime i është kushtuar krijimit të një situate ku të mos mund ta rishkruaj të kaluarën. Unë qëndroj në skenë dhe këndoj për mënyrën se si ndihesha gjatë kohëve të mira. Prandaj, kur vijnë kohët e vështira, nuk mund të shikoj veten në pasqyrë dhe të pretendoj se ato momente nuk kanë ekzistuar.”
Më pas ai përmbledh filozofinë e tij me një deklaratë të drejtpërdrejtë:
“Më mirë ta përjetoj diçka publikisht sesa t’i shpëtoj asaj në jetën private.”
Një koncert ku dhimbja dhe muzika bashkohen
Pas intervistës, Antonoff ngjitet në skenën e amfiteatrit Red Rocks në Kolorado.
Gjatë interpretimit të këngëve Dirty Wedding Dress dhe You and Forever, atmosfera është e mbushur me emocione.
Më pas, ai merr kitarën akustike dhe interpreton i vetëm I Wanna Get Better, këngën që shënoi fillimin e Bleachers.
Publiku, i përbërë nga të rinj, çifte të moshës së mesme dhe adhurues më të vjetër të muzikës rock, këndon me zë aq të lartë, saqë për një moment pothuajse e mbulon zërin e tij.
Njerëzit që kanë ardhur në koncert nuk duken të interesuar thjesht për të parë producentin e Taylor Swift.
Ata janë aty për këngët, për historitë dhe për emocionet që Antonoff ka ndarë me ta për më shumë se një dekadë.
Në atë moment, nën dritat e skenës, Jack Antonoff nuk ka nevojë ta shpjegojë më veten.
Përmes muzikës së Bleachers, Jack Antonoff vazhdon të përballet me humbjen, dashurinë dhe ndryshimet në jetën e tij. Edhe pas përfundimit të martesës me Margaret Qualley, ai nuk dëshiron të heqë dorë nga këngët që shkroi kur ishte i lumtur. Për të, sinqeriteti artistik do të thotë t’i pranosh të gjitha kapitujt e jetës, edhe kur kujtimet e bukura bëhen të dhimbshme. /GazetaExpres/