Mbi 1,400 Pacientë Përfituan nga Mjekimi Shtëpiak në Prishtinë, Kërkesa për Kujdes Paliativ në Rritje
Shërbimi i Mjekimit Shtëpiak në Prishtinë ka trajtuar 1,481 pacientë gjatë gjashtëmujorit të parë të vitit 2026, duke realizuar 8,679 vizita dhe 42,618 shërbime në shtëpi. Ky shërbim, i dedikuar personave me pamundësi lëvizjeje, është falas dhe po përballet me një kërkesë në rritje për kujdes paliativ, veçanërisht për pacientët me sëmundje malinje, sipas Dr. Sahadete Kelmendit, shefe e këtij shërbimi.
Kelmendi theksoi se shërbimi u ofrohet pacientëve mbi 65 vjeç, si dhe atyre më të rinj me sëmundje të rënda, paraliza klinike, pas aksidenteve apo me kancer. Parimi kryesor është paaftësia e pacientit për të lëvizur dhe marrë kujdes në qendrat shëndetësore.
Megjithatë, Dr. Kelmendi vë në dukje se shërbimi shpesh keqpërdoret, me qytetarë që kërkojnë vizita në shtëpi edhe kur gjendja e tyre nuk e kërkon këtë. Ajo thekson se Shërbimi i Mjekimit Shtëpiak nuk është urgjencë. “Nëse ka ndonjë problem akut, atëherë duhet kontaktuar urgjenca,” sqaroi ajo.
Ndër pacientët që përfitojnë më shpesh nga ky shërbim janë ata me sëmundje të sistemit respirator, sidomos të varurit nga oksigjeni, si dhe ata me sëmundje kardiovaskulare, diabet, paraliza apo pas gjakderdhjeve në tru.
Një trend shqetësues është rritja e numrit të pacientëve me sëmundje malinje. Kelmendi tregoi se në vitin 2012, këta pacientë përbënin rreth 4%, ndërsa aktualisht kanë arritur në 9%. Rastet dominuese janë kanceri i mushkërive dhe kanceri i gjirit te gratë. Edhe pse Shërbimi i Mjekimit Shtëpiak nuk merret me diagnostikimin, ai ofron trajtim, menaxhimin e dhimbjes dhe dhënien e terapive të përshkruara nga onkologët, çka është thelbësore për cilësinë e jetës së këtyre pacientëve.
Ekipet e Mjekimit Shtëpiak realizojnë deri në 70 vizita dhe rreth 300 shërbime ditore. Vetëm në qershor, u realizuan 1,377 vizita dhe 7,089 shërbime. Këto përfshijnë matjen e tensionit, oksigjenit, temperaturës, glikemisë, këshillimin për terapi, ekzaminime dhe trajtimin e plagëve, sidomos atyre dekubitale te pacientët e palëvizshëm.
Pavarësisht zgjerimit të shërbimeve me mjekë paliativë, fizioterapistë dhe psikologë, Kelmendi thekson nevojën për më shumë kapacitete profesionale dhe trajnime të specializuara, sidomos në kujdesin paliativ dhe menaxhimin e dhimbjes. Ajo kërkon staf të përhershëm dhe shtimin e psikologëve.
Sfidat e punës në terren janë të shumta: nga trafiku dhe temperaturat e larta, te gjetja e adresave dhe pritshmëritë e familjarëve. Një sfidë e veçantë është trajtimi i pacientëve të cilët nuk janë në dijeni të diagnozës së tyre, duke krijuar një ndjenjë humbjeje besimi. Ky shërbim synon vazhdimin e trajnimeve profesionale dhe krijimin e kapaciteteve më të mëdha për t’iu përgjigjur kërkesave në rritje për kujdes afatgjatë në shtëpi.