Federata Sindikale e Punëtorëve të Sektorit Privat (FSPPS) organizoi sot një protestë në Prishtinë, në shënim të Ditës Ndërkombëtare të Punëtorëve, duke ngritur zërin kundër shkeljes së të drejtave dhe pagave të ulëta. Protesta, e zhvilluar nën moton “O drejtësi o s’ka qetësi”, kërkoi drejtësi për punëtorët e sektorit privat.

Tubimi filloi nga sheshi “Zahir Pajaziti” dhe përfundoi pranë objekteve të Qeverisë dhe Kuvendit të Kosovës. Nga vendi i protestës, u theksua se të drejtat e punëtorëve të sektorit privat shkelen rregullisht.

Jusuf Azemi, kryetar i Sindikatës së Sektorit Privat të Kosovës, kritikoi ashpër institucionet qeveritare, duke deklaruar se njerëzit brenda godinave të Qeverisë dhe Parlamentit “nuk po e kryejnë amanetin” e heronjve kombëtarë, Adem Jashari dhe Zahir Pajaziti. Ai theksoi kushtet e rënda, duke u shprehur se punëtorët “po skllavërohemi nga njerëzit tanë” dhe marrin paga qesharake, si ajo prej 239 eurosh (një referencë e vjetër e tij). Azemi shprehu indinjatën për “padrejtësinë” në lidhje me pagën e 13-të, të cilën e mori sektori publik, ndërsa pagat e funksionarëve qeveritarë, sipas tij, u rritën ndjeshëm. Ai vuri në dukje se rritja e pagës minimale nga 260 në 425 euro nuk erdhi nga vullneti i Qeverisë dhe Parlamentit të Kosovës, por u nxit nga periudhat zgjedhore. Azemi lavdëroi deputetin Besnik Tahiri si të vetmin që ka luftuar për pagën e 13-të të punëtorëve privatë, të cilët janë trefish më shumë në numër se ata publikë.

Raba Dushi, duke folur në emër të punëtorëve, shprehu lodhjen nga padrejtësitë e vazhdueshme. Ajo theksoi se pagat e ulëta dhe mungesa e sigurisë në punë, veçanërisht në mjedise të rrezikshme, janë shqetësime serioze, ndërsa institucionet “nuk po veprojnë” ndaj rasteve të vdekjeve në punë. Dushi bëri thirrje qeverisë të mos u humbasë shpresën për të ndërtuar një të ardhme më të mirë dhe të mos motivojë largimin e të rinjve nga vendi. “Ligjet që nuk zbatohen nuk vlejnë,” tha ajo, duke përsëritur thirrjen “o drejtësi o s’ka qetësi.”

Edhe Afërdita Hoxha shprehu zhgënjimin nga nënvlerësimi dhe mosdëgjimi i zërit të punëtorëve. “Jemi lodhur duke u nënvlerësuar, jemi lodhur duke mos u dëgjuar,” deklaroi ajo. Hoxha theksoi se zëri i tyre përfaqëson mijëra punëtorë që mbajnë vendin në këmbë, por që nuk trajtohen me dinjitet. “Ne nuk kërkojmë luks, ne kërkojmë drejtësi,” tha ajo, duke i bërë thirrje institucioneve të dëgjojnë dhe respektojnë qytetarët, sepse “një shtet nuk drejtohet mbi padrejtësi.” Ajo e mbylli fjalimin me pyetjen retorike “a ka ligje për ne?”, duke nënkuptuar mungesën e zbatimit të tyre.