Abdul El-Sayed, demokrati progresiv, ka shënuar një fitore historike në shtetin kyç të Miçiganit, duke u bërë myslimani i parë i zgjedhur në historinë e Senatit amerikan. Fitorja e tij vjen pas një fushate të mbushur me akuza të ashpra nga republikanët dhe një tradhtie befasuese brenda partisë së tij. Atyre që e quanin “xhihadist”, si ish-Presidenti Trump, El-Sayed u premtoi: “Pas nëntorit, do të më quani senator”, premtim që tashmë e ka realizuar.
El-Sayed, 42 vjeç, i lindur në vitin 1984 në një periferi të Detroitit, vjen nga një familje emigrantësh egjiptianë. Si student, ai shkëlqeu si atlet dhe mori diplomën në biologji dhe shkenca politike nga Universiteti i Miçiganit. Më pas, ai thelloi studimet, duke fituar një doktoraturë dhe gradë mjekësore nga universitetet prestigjioze të Oksfordit (si bursist i Rhodes) dhe Kolumbias.
Në moshën 30-vjeçare, El-Sayed u emërua drejtor i departamentit të shëndetësisë në Detroit, ndërsa përfshirja e tij në politikë u nxit nga kriza e ujit në Flint. Qysh në vitin 2007, ish-Presidenti Bill Clinton kishte vlerësuar se El-Sayed zotëronte një “dhunti të lindur për politikën”. Megjithatë, ishin pikëpamjet e tij për Lindjen e Mesme ato që shkaktuan polemika më të mëdha. Ai e ka cilësuar luftën në Gaza si gjenocid dhe ka kritikuar ashpër lobin pro-Izrael AIPAC. Për shkak të besimit dhe pozicioneve të tij, ai u bë shënjestër e republikanëve, me Donald Trumpin që e quajti “xhihadist”.
Marrëdhëniet e El-Sayed brenda partisë demokratike u tensionuan pas fitores së tij me një diferencë të ngushtë ndaj përfaqësueses Haley Stevens në zgjedhjet paraprake. Një mosmarrëveshje lidhur me reklamat që kishin në fokus Izraelin kulmoi me El-Sayed që i mohoi Stevensit pjesëmarrjen në konventën e partisë.
Vetëm dy ditë para zgjedhjeve të përgjithshme, Stevens theu një tabu politike, duke i kthyer publikisht shpinën partisë së saj dhe duke mbështetur republikanin Mike Rogers. Ajo argumentoi se po merrte “urrejtje” nga kandidati demokrat. Ndërsa ndihmësit e saj jepnin dorëheqjen në shenjë proteste, Chuck Schumer e cilësoi veprimin e saj si “një tradhti të neveritshme”. El-Sayed, nga ana e tij, e injoroi publikisht situatën.
Në fjalimin e tij të fitores, El-Sayed nuk la pa adresuar rivalët e tij. Mike Rogersit ai i tha të shijonte daljen në pension, pasi Rogers kishte zgjedhur urrejtjen, ndërsa Miçigani kishte zgjedhur shpresën. Zëvendëspresidentit JD Vance iu drejtua me një shprehje arabe, duke theksuar ironinë e bukur të faktit se pikërisht ai do t’i administronte betimin e detyrës në janar. Ndërsa Donald Trumpit i dërgoi mesazhin se, nëse kishte vështirësi me emrin e tij, mund ta quante thjesht “Senator” nga janari. Fjalimin e mbylli duke i falënderuar AIPAC-un, i cili shpenzoi miliona kundër tij, duke i dhënë mundësinë t’i mposhtte dy herë.