Manikyri me xhel është prej vitesh një nga trajtimet më të njohura të bukurisë, por debatet e fundit për sigurinë e disa përbërësve kanë ngritur pikëpyetje të reja rreth ndikimit që këto produkte mund të kenë në shëndetin e thonjve.
Në Mbretërinë e Bashkuar së fundmi ka hyrë në fuqi ndalimi i përdorimit të një kimikati të quajtur Trimethylbenzoyl Diphenylphosphine Oxide, ose TPO, i cili përdorej në disa lloje manikyri xhel për të ndihmuar në forcimin e produktit nën dritën UV.
Ky përbërës ishte ndaluar më herët edhe në Bashkimin Evropian, pasi studimet te kafshët ngritën shqetësime për ndikimin e mundshëm në sistemin riprodhues dhe në hormone.
Megjithatë, ekspertët theksojnë se kjo nuk do të thotë se manikyri me xhel në vetvete është i pasigurt. Shumë prodhues tashmë kanë kaluar në formula pa TPO, ndërsa rreziku për thonjtë shpesh lidhet më shumë me mënyrën e aplikimit dhe heqjes së produktit.
Xheli: Problemi shpesh nuk është produkti, por mënyra si aplikohet
Manikyri me xhel është i preferuar për shkak të shkëlqimit dhe rezistencës së tij, pasi mund të zgjasë disa javë pa u dëmtuar.
Para aplikimit, sipërfaqja e thoit zakonisht lustrohet lehtë për ta ndihmuar produktin të ngjitet, ndërsa më pas xheli forcohet nën llambë UV ose LED.
Pikërisht këtu, sipas ekspertëve, mund të fillojnë problemet.
“Nëse thonjtë lustrohen në mënyrë agresive sa herë që shkoni në sallon, me kalimin e kohës dëmtimi do të bëhet i dukshëm”, thotë Donia Chrifi, themeluese e markës për kujdes natyral të thonjve SWANKY.
Heqja jo e duhur e xhelit, veçanërisht gërryerja ose limimi i tepërt, mund ta hollojë sipërfaqen natyrale të thoit.
Një tjetër shqetësim lidhet me akrilatet, kimikate të përdorura gjerësisht në produktet me xhel.
Në një numër të vogël personash, xheli i paforcuar që prek lëkurën mund të shkaktojë reaksion alergjik. Në disa raste, një alergji e tillë mund të mbetet afatgjatë.
A janë llambat UV të rrezikshme?
Shqetësime janë ngritur edhe për llambat UV që përdoren për forcimin e xhelit.
Një studim laboratorik i vitit 2023 sugjeroi se rrezatimi i emetuar nga këto llamba mund të dëmtojë qelizat e lëkurës.
Megjithatë, ekspertët theksojnë se rezultatet duhet të interpretohen me kujdes dhe se ekspozimi i rastësishëm gjatë manikyrit është dukshëm më i ulët se ekspozimi i akumuluar ndaj rrezeve të diellit.
Për personat që vazhdojnë të shqetësohen, disa dermatologë rekomandojnë aplikimin e kremit mbrojtës nga dielli në pjesën e sipërme të duarve para trajtimit.
BIAB nuk i “shëron” thonjtë
BIAB, ose “Builder in a Bottle”, është promovuar si një alternativë më e butë ndaj akrilikut.
Ky material formon një shtresë të trashë dhe fleksibile mbi thua, duke e mbrojtur atë nga goditjet dhe thyerja.
Për këtë arsye, thonjtë shpesh duken më të gjatë dhe më të fortë gjatë përdorimit të BIAB.
Por ekspertët paralajmërojnë se kjo nuk do të thotë se thoi natyral poshtë produktit është bërë më i shëndetshëm.
“Ky është një nga mitet më të mëdha në botën e manikyrit”, thotë Chrifi.
“Thonjtë tuaj natyralë rriten nën BIAB sepse janë të mbrojtur nga shtresa e trashë, por kjo nuk ua rikthen në mënyrë magjike forcën.”
Nëse BIAB hiqet në mënyrë agresive ose thonjtë janë limuar vazhdimisht, ata mund të mbeten më të hollë, më të dobët dhe më të prirur për t’u thyer.
Akriliku: më rezistent, por edhe më agresiv
Thonjtë akrilikë krijohen duke përzier një lëng me pluhur, duke formuar një material që aplikohet mbi thoin natyral ose mbi një zgjatim plastik.
Rezultati është shumë rezistent dhe mund të zgjasë për javë të tëra.
Megjithatë, kjo qëndrueshmëri mund të ketë një çmim.
Aplikimi dhe heqja e përsëritur mund të dëmtojnë keratinën, proteinën që i jep thoit forcë dhe strukturë.
“Akriliku është shumë i mirë për qëndrueshmëri, por kërkon ndërhyrjen më të madhe mbi thoin natyral”, shpjegon Chrifi.
Mbajtja e akrilikut për periudha shumë të gjata mund të krijojë gjithashtu lagështi poshtë tij, duke favorizuar zhvillimin e baktereve ose infeksioneve.
Manikyri japonez, alternativa më e butë
Në anën tjetër, manikyri japonez po fiton gjithnjë e më shumë popullaritet si një alternativë natyrale dhe me mirëmbajtje minimale.
Ky trajtim nuk përdor llak tradicional.
Në vend të tij, thonjtë lustrohen me një pastë të pasur me minerale, shpesh me përbërës si algat, dhe më pas aplikohet një pluhur që mund të përmbajë dyllë blete për t’u dhënë shkëlqim natyral.
Sipas Chrifi, kjo është një nga alternativat më të mira për personat që duan t’u japin thonjve kohë për t’u rikuperuar.
“Manikyri japonez fokusohet plotësisht te thoi natyral dhe përdor produkte që ndihmojnë në përmirësimin e pamjes dhe kondicionimit të tij”, thotë ajo.
A kanë nevojë thonjtë të “marrin frymë”?
Një nga mitet më të zakonshme është se thonjtë duhet të lihen pa manikyr për të “marrë frymë”.
Ekspertët sqarojnë se pjesa e dukshme e thoit përbëhet nga qeliza të vdekura dhe nuk merr frymë.
Megjithatë, pushimi nga trajtimet mund të jetë i dobishëm nëse thonjtë janë dëmtuar nga limimi i tepërt, heqja agresive e xhelit ose përdorimi i vazhdueshëm i akrilikut.
Në këtë rast, hidratimi, kujdesi i butë dhe koha janë të nevojshme që një thua i ri dhe i shëndetshëm të rritet.
Çfarë do të thotë ndalimi i TPO-së?
Ndalimi i TPO-së nuk do të thotë ndalim i manikyrit me xhel.
Produktet e reja duhet të përdorin formula alternative që përputhen me rregullat e sigurisë.
Ekspertët këshillojnë konsumatorët që të kontrollojnë etiketat, të shmangin kontaktin e xhelit me lëkurën dhe të sigurohen që përdoret llamba e duhur për forcimin e plotë të produktit.
Po ashtu, produktet e destinuara vetëm për përdorim profesional nuk rekomandohet të përdoren në shtëpi.
Në përgjithësi, ekspertët e konsiderojnë manikyrin japonez si alternativën më të butë për thonjtë natyralë, ndërsa xheli dhe BIAB mund të jenë të sigurta kur aplikohen dhe hiqen siç duhet. Akriliku mbetet më rezistenti, por edhe trajtimi që kërkon ndërhyrjen më të madhe në strukturën natyrale të thoit. /GazetaExpress/