Një ish-zyrtare e CIA-s ka zbuluar një detaj të gjuhës së trupit që, sipas saj, mund t’i bëjë amerikanët të dallohen menjëherë kur ndodhen jashtë vendit.
Jonna Mendez, ish-shefe e maskimeve në CIA, thotë se një zakon në dukje i padëmshëm — mbështetja pas murit, kangjellave apo derës — është aq tipik për amerikanët, sa agjentët e inteligjencës trajnoheshin ta shmangnin gjatë misioneve të fshehta jashtë SHBA-së.
Ky qëndrim është njohur si “American lean”, ose “mbështetja amerikane”.
Sipas Mendez, amerikanët shpesh perceptohen si më të relaksuar dhe më informalë në hapësira publike. Ata kanë tendencë të qëndrojnë më lirshëm, të mbështeten diku ose të zhvendosin peshën e trupit në mënyrë më të dukshme, ndryshe nga njerëzit në shumë vende të tjera, ku qëndrimi më drejt konsiderohet më i zakonshëm.
Ajo ka shpjeguar se, në disa raste, vendasit mund t’i dallojnë amerikanët vetëm nga mënyra si qëndrojnë në rrugë, në radhë apo në vende publike.
Për shumicën e udhëtarëve, ky zakon është krejt i pafajshëm. Por për agjentët që operojnë nën mbulim, edhe një detaj kaq i vogël mund të prishë maskimin.
Mendez thotë se agjentët duhej të “de-amerikanizoheshin”, pra të mësonin të shmangnin gjestet dhe zakonet që i bënin të dukeshin si amerikanë. Kjo përfshinte mënyrën si qëndronin, si ecnin, si visheshin dhe si silleshin në publik.
Në një diskutim të mëparshëm në Reddit, ajo përmendi edhe stereotipe të tjera që shpesh lidhen me amerikanët jashtë vendit. Sipas saj, amerikanët shpesh shihen si më të veshur në mënyrë të zakonshme, më të zhurmshëm në publik dhe më të prirur për të folur me zë të lartë në grupe.
Ajo madje bëri shaka se një grup turistësh amerikanë pranë një zyre turistike mund të identifikohet shpesh vetëm nga zhurma që bëjnë.
“Nuk jemi të përçmuar kudo”, ka thënë Mendez, “por priremi të biem në sy”.
Përveç qëndrimit trupor, ajo ka përmendur edhe zakone të tjera që mund t’i dallojnë amerikanët. Një prej tyre lidhet me unazat e martesës. Në disa vende evropiane, unaza mbahet në dorë të ndryshme nga ajo që është e zakonshme në SHBA, varësisht nga tradita lokale.
Në vende si Britania e Madhe, Franca, Italia, Suedia dhe Çekia, çiftet zakonisht e mbajnë unazën e martesës në dorën e majtë, një traditë e ngjashme me atë amerikane. Por në shumë vende të Evropës Qendrore dhe Lindore, përfshirë Gjermaninë, Poloninë, Austrinë, Rusinë dhe Ukrainën, unaza e martesës mbahet tradicionalisht në dorën e djathtë.
Këto dallime lidhen me tradita kulturore dhe fetare. Në disa kultura, dora e djathtë shoqërohet me nder, besnikëri dhe forcë.
Një tjetër detaj, sipas Mendez, është mënyra e të ngrënit. Ajo ka thënë se njerëzit jashtë SHBA-së shpesh përdorin thikën dhe pirunin ndryshe, ndërsa amerikanët kanë tendencë ta lëvizin pirunin nga njëra dorë në tjetrën gjatë ngrënies.
Mesazhi i saj është i qartë: gjuha e trupit dhe zakonet e përditshme mund të tregojnë shumë për prejardhjen e një personi, shpesh para se ai të flasë.
Për turistët, kjo mund të jetë vetëm një kuriozitet kulturor. Por për spiunët, edhe mbështetja e rastësishme pas një muri mund të jetë gabimi që zbulon identitetin. /GazetaExpress/