Harry Kane, fituesi i Topit të Artë, përballet me ‘mallkimin’ e trofeut
Harry Kane hyri në historinë e futbollit anglez si vetëm lojtari i pestë që fiton trofeun prestigjioz të Topit të Artë, duke u shpallur si futbollisti më i mirë në botë për vitin 2026.
Vetëm pak javë pas triumfit, futbollisti i Bayern Munichut shkroi histori, duke u bërë lojtari me më shumë paraqitje në historinë e kombëtares së Anglisë. Kjo arritje u regjistrua gjatë ndeshjeve të Ligës së Kombeve, ku ai ishte titullar kundër Kroacisë dhe ndihmoi ekipin e tij të siguronte një fitore të paharrueshme ndaj Spanjës. Me këto paraqitje, Kane arriti në kuotën e 127 ndeshjeve me fanellën e Anglisë.
Megjithatë, sulmuesi anglez është kthyer shpejt me këmbë në tokë, duke u bërë viktima e radhës e asaj që njihet si “mallkimi i Topit të Artë”.
Viti 2026 ishte me të vërtetë i jashtëzakonshëm për Kane-n, i cili ndihmoi Bayern Munichun të fitonte titullin e 34-të të Bundesligës dhe Kupën e 21-të të Gjermanisë (DFB-Pokal). Ai shkëlqeu edhe në Kupën e Botës me Anglinë, pavarësisht se nuk arriti të ngrejë trofeun me kombëtaren e tij. Një nga momentet më të paharrueshme ishte shpëtimi i Anglisë nga një eliminim i turpshëm i hershëm, në ndeshjen kundër Republikës Demokratike të Kongos.
Është me rëndësi të theksohet se ky ishte rezultati më i mirë i Anglisë në një Kupë Bote që nga triumfi i vitit 1966. Anglezët siguruan vendin e tretë, duke fituar për herë të parë ndeshjen për këtë pozicion, pas dy humbjeve të mëparshme në këtë fazë, në vitet 1990 dhe 2018.
Tërësia e këtyre paraqitjeve i solli Kane-t Topin e Artë, por ky çmim, siç duket, ka ardhur me një pasojë të rëndë: ai është fituesi i radhës që po përballet me mallkimin e dëmtimeve afatgjata, sipas raportimeve të “La Gazzetta dello Sport”.
Sulmuesi anglez pritet të mungojë për disa muaj, pasi pësoi një këputje të ligamentit të kyçit të majtë të këmbës gjatë ndeshjes së fundit të Bayern Munichut në Bundesligë kundër Kölnit.
Marco van Basten, fituesi i vitit 1992, ishte i pari që u përball me këtë mallkim. Ai iu nënshtrua një operacioni në kyçin e këmbës vetëm një ditë pas fitores së trofeut, duke shënuar fillimin e një periudhe të vështirë që në fund i dha fund karrierës së tij.
Shtatë vjet më pas, Rivaldo u detyrua të qëndronte jashtë fushës vetëm disa javë para ceremonisë së ndarjes së çmimeve, për shkak të tendinitit në muskulin aduktor të këmbës së tij të majtë.
Në vitin 2001, Michael Owen e fitoi çmimin pas paraqitjeve të tij me Liverpoolin, por më pak se dy muaj pas marrjes së trofeut u detyrua të tërhiqej nga grumbullimi me Kombëtaren e Anglisë, për shkak të një dëmtimi në ligamentet e gjurit. Dëmtimet do ta ndiqnin më pas gjatë gjithë karrierës së tij.
Në vitet e fundit janë edhe tre shembuj të tjerë të futbollistëve që janë përballur me këtë mallkim.
Rasti i parë ishte ai i vitit 2022, kur Karim Benzema u detyrua të tërhiqej nga lista e Kombëtares së Francës për Kupën e Botës në Katar, për shkak të një problemi muskular, vetëm një muaj pasi e kishte fituar Topin e Artë.
Rodri u bë viktima e radhës në vitin 2024, kur pësoi këputje të ligamentit të kryqëzuar të gjurit të djathtë, pak më shumë se një muaj para ceremonisë së ndarjes së çmimeve.
Ndërkohë, Ousmane Dembele e fitoi çmimin në vitin 2025, ndonëse në atë periudhë tashmë po përballej me probleme muskulore të përsëritura. Ai humbi 19 ndeshje gjatë sezonit për shkak të këtyre dëmtimeve.
Megjithatë, jo të gjithë fituesit e Topit të Artë janë goditur menjëherë nga ky “mallkim”. Në histori shquhen edhe disa emra të mëdhenj që kanë arritur t’u shmangen dëmtimeve serioze për periudha të gjata.
Futbollistë si Andriy Shevchenko, Ronaldinho dhe Ronaldo përjetuan dëmtime në faza të mëvonshme të karrierës së tyre.
Por, fituesi rekord i këtij trofeu, Lionel Messi, u dëshmua jashtëzakonisht i qëndrueshëm gjatë viteve kur ishte në kulmin e karrierës, duke shmangur me sukses dëmtimet serioze.
Njësoj ishte edhe Cristiano Ronaldo, i cili gjatë karrierës së tij arriti të ishte vazhdimisht në dispozicion të klubeve ku luajti, duke shfaqur një qëndrueshmëri fizike të jashtëzakonshme.
Fakti që për 13 vjet ky mallkim nuk goditi asnjë fitues të Topit të Artë, mund t’i ketë bërë njerëzit të harrojnë se futbollistë legjendarë janë goditur nga dëmtimet pikërisht në kulmin e karrierës së tyre, menjëherë pasi kishin fituar këtë çmim prestigjioz.
