Namik Dokle: Profesor Servet Pëllumbi, “Profesor i Socialistëve” dhe “Mik i Popullit”
**Tiranë** – Ish-kryetari i Kuvendit dhe figura e njohur politike, Namik Dokle, ka mbajtur një fjalim lamtumire për Profesor Servet Pëllumbin, duke e përshkruar si një figurë kyçe, mendimtar dhe udhëheqës me integritet të lartë gjatë tranzicionit shqiptar. Dokle theksoi vështirësinë për të gjetur fjalët në ndarjen nga jeta të një njeriu kaq të dashur, shoku dhe bashkudhëtari në vite plot dilema dhe pasiguri.
Në fjalën e tij, Dokle kujtoi jetën e Profesor Pëllumbit, nga dita e parë e themelimit të Partisë Socialiste, në betejat opozitare dhe në ndërtimin e demokracisë. Ai ishte gjithmonë i pranishëm aty ku kërkohej mençuri, besim, kurajë dhe largpamësi, çka i dha epitetin “Profesor i Socialistëve”. Dokle theksoi se Pëllumbi la pas një trashëgimi të paçmuar për forcën politike dhe vendin në tërësi, duke qenë protagonist i historisë udhëheqëse të PS-së në një kohë të vështirë. Urtësia, intelektualizmi, qytetaria shembullore dhe guximi politik i Pëllumbit i shërbyen jo vetëm partisë, por edhe shoqërisë.
Dokle nënvizoi se Servet Pëllumbi ishte ndër të parët politikanë të tranzicionit që kuptoi se e ardhmja nuk do të ishte si e kaluara. Ai iu përkushtua ndërtimit të një demokracie reale, larg ambicieve të errëta dhe mllefit. “Thelbi i ndryshimit, në konceptimin e tij, ishte ndërtimi i një shoqërie që funksionon, ndërtimi i një Shqipërie normale,” u shpreh Dokle, duke shtuar se Pëllumbi mendonte se qeverisja fillon te pragu i derës së çdo qytetari dhe se duhej kërkuar “ku dëshiron të shkojë” çdo shqiptar, drejt një Europe të bashkuar.
Profesor Pëllumbi, sipas Dokles, shqetësohej për mungesën e një mendimi intelektual kritik dhe theksonte domosdoshmërinë e bartjes së vlerave europiane në çdo qelizë të shoqërisë shqiptare. Ai besonte, duke iu referuar Ajnshtajnit, se për të zgjidhur problemet, duhej ndryshuar mentaliteti që i kishte krijuar ato.
Namik Dokle evidentoi përpjekjet e jashtëzakonshme të Pëllumbit për të ndryshuar realitetin ku intelektualët nuk ishin gjithmonë liderë të opinionit publik. Pëllumbi luftoi që politika të gjenerojë kapital njerëzor dhe shoqëria të zhvillohej, duke u shqetësuar nga një politikë që shërbente interesave të ngushta. “Nuk jetojmë një epokë ndryshimesh, por jetojmë një ndryshim epokash,” ishte një nga sentencat e tij filozofike, të cilën Dokle e citoi.
Në periudhën më të vështirë të socialistëve në opozitë, kur kryetari Fatos Nano ishte në burg, Servet Pëllumbi mbajti përgjegjësi të mëdha, duke e drejtuar Partinë me maturi, guxim dhe integritet. “Ishte sinonim i ndershmërisë dhe përkushtimit,” tha Dokle, duke i njohur meritat e padiskutueshme në modernizimin europian të PSSH-së dhe në krijimin e një modeli të demokracisë së brendshme.
Dokle ndau edhe një kujtim personal, duke rrëfyer një moment prekës kur Pëllumbi e priti në aeroport pas vdekjes së nënës së tij, duke treguar dimensionin e thellë njerëzor të profesorit. “Ashtu si mijëra njerëz, në gjithë Shqipërinë, kurrë nuk do ta harrojnë dimensionin njerëzor të prof. Servetit. Ai ishte Mik i Popullit,” theksoi Dokle. Ai takonte çdo ditë njerëz të të gjitha shtresave, dëgjonte hallet dhe përpiqej t’i zgjidhte. “Ishte politikan, ishte filozof, ishte mendimtar, por mbi të gjitha, ishte njeri. Njeri që mbetet përgjithmonë në përjetimet e njerëzve.”
Fjalimi i Dokles u mbyll me një lamtumirë emocionale: “Lamtumirë, i dashur Profesor!”