**Arianit Koci: Kush e helmon debatin publik? Roli i figurave publike në nxitjen e sulmeve personale**
Ankesat për shprehjet fyese dhe sulmet personale në komentet e portaleve dhe rrjeteve sociale janë të shpeshta. Ndërsa shpesh fajësohen individët e paarsimuar, profilet anonime apo një pjesë e diasporës, avokati Arianit Koci argumenton se kjo klimë negative ushqehet edhe nga figura publike me arsimim, emër dhe pozicion shoqëror.
Këtë përvojë Koci e ka ndjerë personalisht pas dorëzimit të një njoftimi në Gjykatën Kushtetuese. Çështja, e cila u bë virale, gjeneroi jo vetëm debat, por edhe sharje e sulme personale. Koci thekson se shqetësimi kryesor është roli i figurave publike që kontribuojnë në këtë mjedis.
Për të ilustruar këtë fenomen, ai citon dy raste specifike si shembuj të sjelljes së papranueshme: deputetja e Lëvizjes Vetëvendosje (VV), Elvira Ibrahimi Hoti, dhe Shpend Lila, menaxher në Innovation Centre Kosovo (ICK). Deputetja, si përfaqësuese e qytetarëve e paguar me fonde publike, dhe Lila, i cili punon me trajnimin e të rinjve, pritet të japin shembullin e inkurajimit të lirisë së shprehjes pa frikë.
**1. Deputetja Elvira Ibrahimi Hoti zhvendos debatin te motivet personale**
Deputetja Ibrahimi Hoti, në një postim të saj, i kujtoi Kocit qëndrimet e tij të mëparshme për funksionimin e institucioneve dhe gatishmërinë për kandidim presidencial, duke sugjeruar se stabiliteti duhet të jetë “mbi çdo interes tjetër”. Koci thekson se postimi i saj zhvendosi debatin nga thelbi kushtetues te motivet personale, duke nxitur komente si “fytyrë tradhtari”, tallje dhe pretendime për marrëveshje me palë të jashtme. Kjo etiketim si tradhtar, siç shprehet Koci, ka kontribuar në një klimë të rënduar me dhjetëra komente të ngjashme. Ai sqaron se qëndrimet e tij për krijimin e institucioneve kanë qenë gjithmonë në respektim të Kushtetutës dhe se gatishmëria e tij për kandidim nuk e cënon argumentin kushtetues.
**2. Shpend Lila zgjedh talljen në vend të argumentit**
Shpend Lila, nga ana tjetër, e krahasoi veprimin e Kocit me “nxënësin që ia kujton mësueses detyrat” dhe “ankesën për qepët në burek”. Më pas, pasi Koci i përmendi këto postime në një emision, Lila e krahasoi atë me “nxënësin që raporton”. Ai po ashtu iu përgjigj me të qeshura një komenti tallës për pamjen e Kocit. Koci shprehet se në asnjë prej këtyre postimeve nuk gjeti kundërargument kushtetues, duke vënë në dukje se ky ishte një model i përsëritur i përqeshjes personale, e cila nuk mund të justifikohet si humor, veçanërisht duke marrë parasysh rolin e Lilës.
Koci thekson se sjellja e Lilës është në kundërshtim me misionin e ICK-së, e cila aftëson të rinj dhe mbështet idetë e tyre, si dhe financohet nga ambasada e Suedisë dhe Ministria e Jashtme e Norvegjisë. Ai pyet se si mund të inkurajohen të rinjtë të marrin iniciativa kur një iniciativë qytetare pritet me tallje, duke shkelur parimet e organizatës për respekt dhe një ambient të sigurt për dialog.
**3. Kur përqeshja ushqen kërcënimin dhe dëmton lirinë e shprehjes**
Koci thekson se deputetja dhe Lila mbajnë përgjegjësi publike edhe për komentet fyese në profilet e tyre. Heshtja përballë sulmeve mund të interpretohet si miratim i heshtur, ndërsa përgjigjja me të qeshura ndaj talljeve, sipas Kocit, është përkrahje e tyre. Ai argumenton se përqeshja dhe tallja ushqejnë një klimë ku sulmet personale shpejt kthehen në etiketim si “tradhtar” dhe kërcënime. Pavarësisht nëse bëhet me apo pa qëllim, ky fenomen krijon presion që detyron njerëzit të heshtin.
Ndërsa vetë ai deklaron se nuk trembet dhe do të vazhdojë të flasë, Koci thekson se jo të gjithë kanë këtë rezistencë. Shumë individë, me ide të dobishme që mund të bien ndesh me mendimin e përgjithshëm, mund të tërhiqen dhe të heshtin përballë kësaj klime. Kjo dëmton lirinë e shprehjes, e cila është thelbësore veçanërisht për tema të ndjeshme dhe mendime jo-popullore, duke rrezikuar që në hapësirën publike të flasin vetëm ata që thonë atë që shumica dëshiron të dëgjojë.